Neoplan N4020 MegaTrans

 Pierwsze autobusy tego typu wyjechały na ulice Krakowa w 1997 roku. Ze względu na swoją niespotykaną dotąd długość wyróżniają się z pośród innych autobusów. Są to jedyne w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacji 15 metrowe autobusy. Od początku eksploatacji jedyne pięć sztuk tego autobusu stacjonowało w Zajezdni Płaszów. Najczęściej można je było spotkać na nieistniejącej już linii 119. Tam posiadały numery od 44001 do 44005. W 1999 roku zmieniono im numery na PN 123 – PN 127. W 2001 roku w związku z zakupem nowych Scani przeniesiono je do Zajezdni Bieńczyce. Tam otrzymały numery od BN 123 do BN 127. Pracownicy płaszowskiej zajezdni bardzo żałowali, że zabrano im "jamniki". Szczególnie kierowcy lubili je za płynną jazdę. Po przeniesieniu do Bieńczyc „neosie” jeżdżą przeważnie na linii 132. Pojemność neoplanów jest porównywalna do Ikarusów 280. N 4020 poruszają się na trzech osiach, z czego pierwsza i trzecia są skrętnymi, a środkowa napędową. Niska podłoga znajduje się między pierwszymi i drugimi drzwiami. Niestety, imponująca długość ma również swoje wady. Autobusy te są nieco trudniejsze w manewrowaniu. Tylko troje drzwi prowadzących do środka sprawia, że w godzinach szczytu dość ciężko jest się poruszać po wnętrzu pojazdu. Poza tym konstrukcja tych autobusów niezbyt dobrze znosi polskie drogi. Marka silnika to DAF GS 200 M o mocy 200 kW. Silnik autobusu jest usytuowany poziomo z tyłu. Może osiągnąć prędkość maksymalną równą 77km/h. Skrzynia biegów autobusu to VOITH 851, 3 biegowa. Od początku autobus wyposażony jest w cztery wyświetlacze. Trzy na zewnątrz i jeden w środku. Od marca 2005 roku autobusy służą jako nośniki reklam (również całopojazdowych). Ze względu na swoją długość MPK nie planuje jak na razie zakupu tego rodzaju pojazdów.

Dane Techniczne                            Galeria